U obrani svojih zločina kojima nema primjera u milenijskoj povijesti islama pripadnici ove zločinačke organizacije pribjegavaju pravdati učenjem veklikog islamskog alima i filozofa Ibn Tejmije koji nosi slavan naziv Šejhul-islam.

Vjerojatno ni jedan islamski učenjak kao što je Tejmija nije toliko zlorabljen. Njegovim učenjem pokrivaju se brojni konzervativni stavovi u svijetu. Tako na primjer njegovo učenje slijede takozvani vehabije i selefije, te teroristička organizacija El-Kaida, a na kraju i Daiš, ili kako je na Zapadu nazivaju ISIL. U novije doba prvi koji ga je zlorabio bio je neki mladić Muhammed Abdusselam Feredž koji je sebe nazivao mladi džihad, 1958. godine, a koji je napisao knjigu pod naslovom Egipatska džihadska misao. Od tada pa do danas mnogo je kvazi-alima koji svoje umne i moralne nedostatke brane Tejmijinim učenjem. Tako se dogodilo i sa posljednjim nikada zabilježenim u povijesti islama da se nekoga smakne na način da ga se živa spali. Muhammed alejhis-selam je u dva navrata najstrožije upozorio da čovjek čovjeka ne smije kažnjavati Božjom kaznom, a u kazne Svevišnjega spomenute u Kur'anu u prvom redu spada vatra odnosno oganj.